Voor iemand die van feesten, verhalen of de tuin hield: teksten die het leven vieren zonder de dood weg te lachen. Eerst voor de rouwkaart zelf, daarna voor de kaart die je terugstuurt; vul bij die laatste de naam in van wie je schrijft.
Aan iedereen die mee heeft gefeest,
Na een leven vol muziek, te late avonden en een altijd volle koelkast is het feest bij ons stilgevallen.Kom afscheid nemen zoals het hoort: met verhalen, met kleur, en gerust met een lach.
Namens de familie
Persoonlijk
Na een leven vol muziek, te late avonden en een altijd volle koelkast is het feest bij ons stilgevallen.Kom afscheid nemen zoals het hoort: met verhalen, met kleur, en gerust met een lach.
Persoonlijk
De tomaten staan nog in de kas, de schoffel staat tegen het schuurtje.Wie ze zo trouw verzorgde, is er niet meer. We gaan ze samen oogsten.
Persoonlijk
Er was altijd nog één verhaal, en meestal duurde het langer dan beloofd.Nu is het laatste verteld. Kom op het afscheid elkaars versies maar eens naast elkaar leggen.
Kort
Er is geleefd, gelachen en veel te veel koffie gezet.Dank voor alle jaren aan de keukentafel.
Persoonlijk
Ik zie het nog voor me: op elk feest als eerste op de dansvloer, en altijd als laatste naar huis.Dat beeld houd ik vast. Vanavond hef ik een glas op al die avonden, en op jou.
Persoonlijk
Je weet dat ik slecht ben in serieuze kaarten, dus ik houd het eenvoudig: ik denk aan je, en aan wie je kwijt bent.Bel me om te huilen, of juist om de gekste verhalen nog eens op te halen.
Kort
Wat een leven was dat. Stiller wordt het zeker, saai nooit, zolang we de verhalen blijven vertellen.Ik denk aan jullie.
Ja, als het past bij wie er is overleden. Iemand die altijd de boel aan het lachen maakte, verdient een kaart met een glimlach. Een luchtige toon gaat over het leven: de gewoontes, de verhalen, wat iemand graag deed. Over de dood zelf maak je geen grap.
Een concreet beeld werkt: de koelkast, de kas, het verhaal dat altijd te lang duurde. Woordgrappen over sterven, de hemel of de kist werken niet, ook niet als de overledene ze zelf maakte. Wie de kaart krijgt, kent niet altijd de humor van de familie.
Doe dat alleen als de familie zelf die toon zet, bijvoorbeeld met een luchtige rouwkaart of een vrolijke uitvaart. Twijfel je, schrijf dan één warme herinnering: die is licht genoeg en kan nooit verkeerd vallen.